ถนนสายน้ำผึ้ง (กิจกรรมที่ 2 การพัฒนาหลักสูตรการเลี้ยงชันโรง)
ถนนสายน้ำผึ้ง (กิจกรรมที่ 2 การพัฒนาหลักสูตรการเลี้ยงชันโรง)
ชื่อแผนงาน/โครงการ/กิจกรรม  ถนนสายน้ำผึ้ง (กิจกรรมที่ 2 การพัฒนาหลักสูตรการเลี้ยงชันโรง)
งบประมาณที่ใช้ 16,500 บาท
 
1.     ความเป็นมา/หลักการและเหตุผลของแผนงาน/โครงการ/กิจกรรม
ชันโรง (stingless bee) เป็นผึ้งชนิดหนึ่งไม่มีเหล็กไน ซึ่งมีอยู่ทุกภาคของประเทศไทยโดยแต่ละภาคจะมีชื่อเรียกชันโรงแตกต่างกันไปโดยภาคเหนือเรียกชันโรงชนิดตัวเล็กว่า “ขี้ตังนีขี้ตัวนีหรือขี้ตึง”(Trigonalaveiceps) ถ้าชนิดตัวใหญ่จะเรียกว่า“ขี้ย้าดํา”(T. apicalisและT. collina) ส่วนชันโรงที่มีขนาดใหญ่มากจะเรียกว่า “ชันโรงยักษ์ หรือขี้ย้าแดง” (T. fimbriata) ภาคใต้เรียกชันโรงไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ว่า “แมลงอุ่ง” ภาคตะวันออกเฉียงเหนือเรียกชันโรงว่า “ตัวชํามะโรง โรมหรืออีโลม” และภาคตะวันตกเรียกชันโรงว่า “ตัวตุ้งติ้ง” หรือ “ติ้ง” เป็นต้น สําหรับชันโรงเป็นแมลงผสมเกสรตัวเล็ก ๆ จัดอยู่ในจําพวกผึ้งที่มีวิวัฒนาการสูงกว่า ผึ้งป่าและผึ้งหึ่ง อีกทั้งชันโรงสามารถให้ผลผลิตน้ำผึ้งอีกด้วย น้ำผึ้งและเกสรดอกไม้จากชันโรง มีราคาแพงกว่าน้ำผึ้งทั่ว ๆ ไปเนื่องจากเชื่อกันว่า น้ำผึ้งชันโรงมีคุณค่าทางโภชนาการสูงกว่า และอาจเป็นเพราะว่ารังชันโรงหายาก และแต่ละรังก็มีปริมาณน้ำผึ้งเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นอกจากนี้ ในวงการนักสะสมพระเครื่องและเครื่องรางของขลังเชื่อว่ายางไม้และไขผึ้งจากชันโรง ใช้อุดฐานพระเครื่องและอุดเบี้ยแก้ที่บรรจุปรอทได้เป็นอย่างดีชันโรง เป็นแมลงที่อยู่ในเขตร้อน มีหลายชนิดแต่ที่พบเห็นส่วนใหญ่ที่อยู่ใกล้ชิดกับคนโดยชอบทํารังตามบ้านเรือน เช่น ตามฝาบ้าน หลืบหลังคา มีประมาณ ๕ ชนิด ชันโรงมีการปรับตัวเก่ง สร้างรังให้มีความปลอดภัยต่อตัวเองและพวกพ้องได้ดี ถึงแม้ว่าชันโรงจะมีถิ่นกําเนิดอยู่ในเขตร้อน แต่บางสายพันธุ์พบในบริเวณภาคเหนือของไทย สำหรับภาคใต้ในพื้นที่อำเภอเทพาก็ยังมีผึ้งชันโรงอยู่ในบางพื้นที่ที่ชาวบ้านสามารถใช้ภูมิปัญญาจากการสังเกตศึกษาธรรมชาติจนคิดมาเป็นการเลี้ยงผึ้งชันโรงเพื่อเก็บเกี่ยวน้ำผึ้งมาเป็นรายได้เสริมของครอบครัว โดยเฉพาะชาวบ้านในพื้นที่ หมู่ 3 ตำบลเทพา มีการเลี้ยงผึ้งชันโรงอยู่ จำนวนหลายครัวเรือน ซึ่งชาวบ้านกลุ่มนี้มีความประสงค์ที่เรียนรู้เพื่อการเพิ่มมูลค่าของน้ำผึ้งและการเพิ่มปริมาณการผลิต
          ด้วยเหตุนี้  วิทยาลัยชุมชนสงขลา จึงเสริมโอกาสที่พัฒนาการเลี้ยงผึ้งชันโรงในชุมชนพรุหมาก ตำบลเทพา อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา โดยการจัดโครงการถนนสายน้ำผึ้ง
 
2.     วัตถุประสงค์
เพื่อพัฒนาหลักสูตรและอบรมการเลี้ยงชันโรง
3.     กลุ่มเป้าหมาย
ผู้ร่วมพัฒนาหลักสูตร จำนวน 20 คน
 
 
4.     วิธีการดำเนิน (ขั้นตอนการดำเนินงานแต่ละกิจกรรม/ช่วงการดำเนินงานและวิทยากรเป็นใคร)
ที่ กิจกรรม เดือน หมายเหตุ
1 ติดต่อวิทยากรเพื่อเข้าร่วมพัฒนาหลักสูตร
-          นายวีระพล ห้วนแจ่ม ประธานกลุ่มเลี้ยงผึ้งโพรง
-          นางสาววีรญา สมณะ สมาชิกกลุ่มเลี้ยงผึ้งโพรง
-          นายวีรยุทธ์  ทองคง อาจารย์ประจำสาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
กุมภาพันธ์ 60  
2 ขออนุมัติกิจกรรมที่ 2 การเลี้ยงชันโรง 10 มีนาคม 60  
3 ติดต่อสถานที่เพื่อใช้ในการพัฒนาหลักสูตร 15 มีนาคม 60  
4 จัดกิจกรรมพัฒนาหลักสูตรการเลี้ยงชันโรง 28 มีนาคม 60  
5 สรุปผลการจัดกิจกรรมพัฒนาหลักสูตรการเลี้ยงชันโรง 3 เมษายน 60  
                                                                                                                                                                                                                                                         
5.     รายละเอียดในการดำเนินการ (เชิงพรรณนา)
พิธีเปิดโครงการถนนสายน้ำผึ้ง (กิจกรรมที่ 2 การพัฒนาหลักสูตรการเลี้ยงชันโรง) โดย นางสาวพรเพ็ญ  ประกอบกิจ รองผู้อำนวยการวิทยาลัยชุมชนสงขลา ช่วงเช้าได้มีการระดมความคิดและแลกเปลี่ยนเรียนรู้เพื่อพัฒนาหลักสูตรการเลี้ยงชันโรง โดย นายวีระพล ห้วนแจ่ม ประธานกลุ่มเลี้ยงผึ้งโพรงตำบลปันแต เป็นผู้ดำเนินโครงการและชี้แนะการเลี้ยงชันโรง ช่วงบ่ายระดมความคิดและแลกเปลี่ยนเรียนรู้เพื่อพัฒนาหลักสูตรการเลี้ยงชันโรงโดย นางสาววีรญา สมณะ ตัวแทนกลุ่มเลี้ยงผึ้งโพรงตำบลปันแต และมีการแบ่งหัวข้อในการจัดทำหลักสูตร โดยคณะกรรมการที่พัฒนาหลักสูตร ได้ข้อสรุปว่า
1.       ชื่อหลักสูตรการเลี้ยงชันโรงเชิงพาณิชย์
2.       จำนวนชั่วโมง  45  ชั่วโมง
3.       เนื้อหาที่ใช้ในการจัดการอบรมประกอบไปด้วย ความสำคัญของการประกอบอาชีพการเลี้ยงชันโรง ,ทักษะการประกอบอาชีพการเลี้ยงชันโรง ,การบริหารจัดการในการประกอบอาชีพการเลี้ยงชันโรงเชิงพาณิชย์  และการวิเคราะห์ศักยภาพในการประกอบอาชีพการเลี้ยงชันโรง
4.       เปิดเรียน วันละ 5 ชั่วโมง 9 วัน รวม 45 ชั่วโมง หรืออาจปรับเปลี่ยนได้ตามความเหมาะสม
6.     ผลผลิต/ผลลัพธ์ (ตัวชี้วัดตามแผนปฏิบัติราชการ)
6.1  เชิงปริมาณ
-          จำนวนผู้เข้าร่วมพัฒนาหลักสูตรการเลี้ยงชันโรง จำนวน 20 คน
-          จำนวนหลักสูตรการเลี้ยงชันโรง จำนวน 1 หลักสูตร
6.2  เชิงคุณภาพ
หลักสูตรผ่านการเห็นชอบจากกรรมการสภาวิทยาลัยชุมชนสงขลา
7.     ปัญหาอุปสรรค/ข้อเสนอแนะ
7.1  ปัญหาอุปสรรค
-
7.2 ข้อเสนอแนะ
          ควรมีการพัฒนาหลักสูตรด้านการตลาดเพื่อสนับสนุนการประกอบอาชีพการเลี้ยงชันโรง
Adobe Acrobat Document ดาวน์โหลดไฟล์   ขนาดไฟล์ 502.64 KB