ถนนสายน้ำผึ้ง(กิจกรรมที่9การทำสบู่ด้วยน้ำผึ้งชันโรง)
ถนนสายน้ำผึ้ง(กิจกรรมที่9การทำสบู่ด้วยน้ำผึ้งชันโรง)
ชื่อแผนงาน/โครงการ/กิจกรรม  (กิจกรรมที่ 9 การทำสบู่จากน้ำผึ้งชันโรง) ตามโครงการถนนสายน้ำผึ้ง
งบประมาณที่ใช้ 10,950 บาท
 1.      ความเป็นมา/หลักการและเหตุผลของแผนงาน/โครงการ/กิจกรรม
           ชันโรง (stingless bee) เป็นผึ้งชนิดหนึ่งไม่มีเหล็กไน ซึ่งมีอยู่ทุกภาคของประเทศไทยโดยแต่ละภาคจะมีชื่อเรียกชันโรงแตกต่างกันไปโดยภาคเหนือเรียกชันโรงชนิดตัวเล็กว่า “ขี้ตังนีขี้ตัวนีหรือขี้ตึง”(Trigonalaveiceps) ถ้าชนิดตัวใหญ่จะเรียกว่า“ขี้ย้าดํา”(T. apicalisและT. collina) ส่วนชันโรงที่มีขนาดใหญ่มากจะเรียกว่า “ชันโรงยักษ์ หรือขี้ย้าแดง” (T. fimbriata) ภาคใต้เรียกชันโรงไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ว่า “แมลงอุ่ง” ภาคตะวันออกเฉียงเหนือเรียกชันโรงว่า “ตัวชํามะโรง โรมหรืออีโลม” และภาคตะวันตกเรียกชันโรงว่า “ตัวตุ้งติ้ง” หรือ “ติ้ง” เป็นต้น สําหรับชันโรงเป็นแมลงผสมเกสรตัวเล็ก ๆ จัดอยู่ในจําพวกผึ้งที่มีวิวัฒนาการสูงกว่า ผึ้งป่าและผึ้งหึ่ง อีกทั้งชันโรงสามารถให้ผลผลิตน้ำผึ้งอีกด้วย น้ำผึ้งและเกสรดอกไม้จากชันโรง มีราคาแพงกว่าน้ำผึ้งทั่ว ๆ ไปเนื่องจากเชื่อกันว่า น้ำผึ้งชันโรงมีคุณค่าทางโภชนาการสูงกว่า และอาจเป็นเพราะว่ารังชันโรงหายาก และแต่ละรังก็มีปริมาณน้ำผึ้งเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นอกจากนี้ ในวงการนักสะสมพระเครื่องและเครื่องรางของขลังเชื่อว่ายางไม้และไขผึ้งจากชันโรง ใช้อุดฐานพระเครื่องและอุดเบี้ยแก้ที่บรรจุปรอทได้เป็นอย่างดีชันโรง เป็นแมลงที่อยู่ในเขตร้อน มีหลายชนิดแต่ที่พบเห็นส่วนใหญ่ที่อยู่ใกล้ชิดกับคนโดยชอบทํารังตามบ้านเรือน เช่น ตามฝาบ้าน หลืบหลังคา มีประมาณ ๕ ชนิด ชันโรงมีการปรับตัวเก่ง สร้างรังให้มีความปลอดภัยต่อตัวเองและพวกพ้องได้ดี ถึงแม้ว่าชันโรงจะมีถิ่นกําเนิดอยู่ในเขตร้อน แต่บางสายพันธุ์พบในบริเวณภาคเหนือของไทย สำหรับภาคใต้ในพื้นที่อำเภอเทพาก็ยังมีผึ้งชันโรงอยู่ในบางพื้นที่ที่ชาวบ้านสามารถใช้ภูมิปัญญาจากการสังเกตศึกษาธรรมชาติจนคิดมาเป็นการเลี้ยงผึ้งชันโรงเพื่อเก็บเกี่ยวน้ำผึ้งมาเป็นรายได้เสริมของครอบครัว โดยเฉพาะชาวบ้านในพื้นที่ หมู่ 3 ตำบลเทพา มีการเลี้ยงผึ้งชันโรงอยู่ จำนวนหลายครัวเรือน ซึ่งชาวบ้านกลุ่มนี้มีความประสงค์ที่เรียนรู้เพื่อการเพิ่มมูลค่าของน้ำผึ้งและการเพิ่มปริมาณการผลิต
          ด้วยเหตุนี้  วิทยาลัยชุมชนสงขลา จึงเสริมโอกาสที่พัฒนาการเลี้ยงผึ้งชันโรงในชุมชนพรุหมาก ตำบลเทพา อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา โดยการจัดโครงการถนนสายน้ำผึ้ง
2.     วัตถุประสงค์
        เพื่อแปรรูปผลิตภัณฑ์จากน้ำผึ้งชันโรง และเพิ่มมูลค่าสินค้า
3.     กลุ่มเป้าหมาย
        ชาวบ้านบ้านพรุหมาก ตำบลเทพา อำเภอเทพา จำนวน 30 คน
4.     วิธีการดำเนิน (ขั้นตอนการดำเนินงานแต่ละกิจกรรม/ช่วงการดำเนินงานและวิทยากรเป็นใคร)
ที่ กิจกรรม เดือน หมายเหตุ
1 ติดต่อวิทยากร นางสาววีรญา สมณะ สมาชิกกลุ่มเลี้ยงผึ้งโพรง มิถุนายน 60  
2 ขออนุมัติกิจกรรมที่ 9 การทำสบู่จากน้ำผึ้งชันโรง 19 มิถุนายน 60  
3 จัดกิจกรรมที่ 9 การทำสบู่จากน้ำผึ้งชันโรง 5 กรกฎาคม 60  
4 สรุปผลการจัดกิจกรรมการทำสบู่จากน้ำผึ้งชันโรง 6 กรกฎาคม 60  
                          
5.     รายละเอียดในการดำเนินการ (เชิงพรรณนา)
         พิธีเปิดโครงการถนนสายน้ำผึ้ง (กิจกรรมที่ 9 การทำสบู่จากน้ำผึ้งชันโรง) กิจกรรมประกอบไปด้วย
1.      บรรยายเกี่ยวกับส่วนผสมต่างๆที่จะใช้ในการทำสบู่
2.      บรรยายเกี่ยวกับสรรพคุณส่วนผสมต่างๆที่จะใช้ในการทำสบู่
3.      บรรยายเกี่ยวกับอัตราส่วนของส่วนผสมต่าง ๆ ที่จะใช้ในการทำสบู่
4.      ฝึกปฏิบัติการผสมวัตถุดิบต่างๆและเทลงในแบบพิมพ์ของการทำสบู่
6.     ผลผลิต/ผลลัพธ์ (ตัวชี้วัดตามแผนปฏิบัติราชการ)
6.1   เชิงปริมาณ
        จำนวนผู้เข้าร่วมอบรมเชิงปฏิบัติการการเลี้ยงชันโรงเชิงพาณิชย์ จำนวน 28 คน
6.2  เชิงคุณภาพ
        ร้อยละ 80 ของผู้เข้ารับการอบรมสามารถทำสบู่จากน้ำผึ้งชันโรงได้อย่างถูกต้อง
7.     ปัญหาอุปสรรค/ข้อเสนอแนะ
7.1   ปัญหาอุปสรรค
-
7.2 ข้อเสนอแนะ
          ให้ทางวิทยาลัยชุมชนสงขลาช่วยขับเคลื่อนทางการตลาดเพื่อลองรับผลผลิตของชาวบ้าน
Adobe Acrobat Document ดาวน์โหลดไฟล์   ขนาดไฟล์ 521.8 KB